Хайрын төлөөх сүүлчийн тэмцэл

Хориннэгдүгээр бүлэг (шинэ)

Энэ хэн бэ. “Дэлбэлэгч -2” уу, эсвэл түүнд бэлдсэн өгөөшинд нь орсонд баярлаж байгаа цагдаагийнхан уу.

Хүлээн зогсох секунд бүр бүсгүйд хичнээн удаан санагдсаныг төсөөлөн хэлэхэд ч хэцүү байв. Гэхдээ нэгэнт санаа шулуудсан учир  үүргээ дуустал нь биелүүлэхээр санаа шулуудан хүлээсээр л. Гэнэт түүний төсөөлснөөс ч гайхмаар зүйл болох нь тэр. Гартаа өнгө алагласан цэцгийн баглаа  барьсан залуу эр гүйсээр хүрч ирээд түүнийг тас тэврэн авах нь тэр. Хэн ч харсан гал халуун дурласан шинэхэн хосууд мэт харагдавч хэрэг дээрээ огтхон ч тийм биш байлаа. Бүсгүйн хүзүүгээр нь гараа оруулан тэвэрсэн мөнөөх залуу чихэнд нь би “Дэлбэлэгч -2” байна хэмээн аяархан шивнээд, гараас нь хөтлөн гудамжны цаана гарахаар алхахад бүхнийг ойлгосон бүсгүй гараас нь цэцгийг нь аваад, инээд алдан байж хөтлөлцөн одов.

Хэрэг буруугаар эргэвэл дурласан бүсгүйтэйгээ уулзахаар баглаа цэцэг барьсан нэгэн залуу гудамжаар өгсөн тэр дороо алга болоход хэн ч сэжиглэхээргүй байхаар төлөвлөсөн аж. Утсаар ярьсан залуу ганц хараад л сонин хэвлэлээр хангалттай шуугин эрэн сурвалжилсан ч барьж чадаагүй бүсгүйг мөн байна хэмээн дотроо таньсан байлаа. Тиймээс эргэлзэлгүй очиж өөрийгөө танилцуулахаас эмээсэнгүй. Тэднийг уулзах өдрийг мэдэж байсан цагдаагийн эргүүл гудамжинд олшрон, зарим хүнийг түр зогсоон бичиг баримтыг нь шалгаж байсан ч гэлээ, хайр дүүрэн хөтлөлцөн алхах баглаа цэцэгтэй залуусыг хэн ч хоргоосонгүй. Бүсгүй нүдний шилээ аль хэдийнэ аваад хармаалчихсан байв.

Залуу түүнийг хөтлөн алхсаар автобусны буудал хүрч, автобусанд суугаад  хэдэн буудал явсаар захдуу хорооллын нэгэн уушын  газрын үүдэнд иржээ. Тэр газар хэдийгээр хүн багатай ч,  ширээ нь хол хол зайтай тул хажуугийн хүний үгийн сонсохын аргагүй байв. За дагуулаад ирэв үү, би багын ганц найз нь байгаа юм. Үерхдэг бүсгүйгээ танилцуул гэж шахсаар байгаад хэмээн нэгэн залуу ширээн дээрээс чанга дуугаар далан долоон үг дэлгэн угтлаа. Тэрээр бүсгүйтэй инээмсэглэн гар барилцаад,  ширээндээ суун чимээ нь намдлаа. Хэдэн минутын дараа гаднаас нэгэн залуу орж ирээд тэдний ширээнд сууж, бүгдийг нь сайн хяналаа, араас дагасан сэжиглэсэн хэн ч алга гэж аяархан дуугаар өгүүлэв. Ингээд Дэлбэлэгч нар бүрэн бүрэлдэхүүнээрээ уулзах нь тэр.

Харин энэ мөчид цагдаагийнхан хожимдсон ч гэсэн бүсгүйн холбоо тогтоох зар тавьсан шинэ хаягын нууц үгийг олж тогтоолоо. Хаягаас хэн нэгэнрүү явуулсан утасны дугаар ч олдлоо. Утасны дугаар худалдагч ченж залуу нэг дунд насны эрэгтэй хүн л авсан хэмээн сандран өчиг өгөх бөгөөд зарсан үнээ харин хамгийн сайн мэдэж байлаа. Шинэхэн дугаарт ганцхан утсаар дуудлага ирсэн байх бөгөөд одоо дугаар хаагдсан байгаа нь тэд аль хэдийн хэрэгтэй холбоогоо тогтоож амжсаныг илтгэнэ. Дуудлага хийсан дугаар хажууханд нь байсан бөгөөд гудамжинд зогсон өдөржин цагаан утсаар яриулах  авгай миний утсаар өнөөдөр хэдэн арван хүн ярьсан, хэн хаашаа ярисныг би яасан гэж цээжлэх билээ, би настай хүн хэмээн үгийн зөршшгүй тачигнан загнах тул эрхгүй арга мухардах нь тэр.  Холбоо барьсан майл хаягуудыг нээсэн газар нь өдөржин хүн холхисон тоглоомын газрууд бөгөөд шинэхэн сим картыг гудамжны хаа нэгтээ хаясаныг одоо хайгаад ч олохоосоо өнгөрчээ.  Тэд Дэлбэлэгчээс яах ч аргагүй хэдэн цагаар хоцорч ажиллаж байгаагаа мэдэх тусам уур бухимдал нь төрөх аж.

Харин яг энэ цаг мөчид “Дэлбэлэгч -2”-ийнхон дөрвөн зүгт таран аажуухан харьж байлаа. Тэд одоо жирийн нэгэн физикийн факултетийн оюутнууд биш, нийгэмд хэрэгтэй иргэд, хийх ажилтай, авах цалинтай хүмүүс болсон байлаа. Тэд тусдаа ажиллах болно. Гэхдээ бүх заавар төвөөс ирэх бөгөөд тэд гүйцэтгэлийг бие даан хийх болжээ. Тун удахгүй гол зохион байгуулагч ирэх хүртэл тэд заасан газраас материалуудыг авч тэсрэх бөмбөгийг хийж бэлтгэж байх ёстой. Өөрийн сургуулийн ахмад багш нараасаа давсан мэдлийг олж авсан ид насны гурван залууд сурсан эрдмээ гаргах л үлдсан байлаа. Хүчээрээ хэзээ ч орж чадахгүй ажлын хаалттай байруудыг санаашран хаа нэг газар худалдагч хийж байснаас сэтгэлдээ хүрсэн энэхүү үйл хэрэгт нэгдэн эцсээ үзэхээр тэд хоорондоо тангараг өргөсөн аж.

“Дэлбэлэгч -2” харин тогтсон цалинтай гэж мэдээгүй байсан байв. Тэслэгчид, мэдээлэгчид бүгд тус тусдаа өөрөөр цалинждаг ажээ. Харин тэд халхавч хийж нэгэн компьютерийн лангуунд худалдагч хийх ёстой. Тэгэхгүй бол ажилгүй хүмүүс хаанаас орлого оллоо гэж гэрийнхэн найз нөхөддөө хэлэх билээ дээ.